Pruiken in komkommertijd.

Alle vlees is zwak en alle vlees streeft naar onsterfelijkheid. In dat streven naar onsterfelijkheid moet je oppassen om u niet onsterfelijk belachelijk te maken[1]. Enkele jaren geleden ter gelegenheid van het overlijden van een ex-parlementair verscheen in onze kwaliteitspers een in memoriam waarin niet zonder ironie werd verwezen naar zijn parlementair palmares waar de verlaging van de BTW op sierplanten naar 6 % in het oog sprong.

De ironie moet federaal kamerlid Nathalie Muylle (CD&V) zijn ontgaan. Begin september verkondigde ze trots dat op haar vraag federaal minister minister van Financiën Vincent Van Peteghem het btw-tarief voor medische haarprothesen verlaagt van 21% naar 6%.

De vraag is of dit micro-management veel aarde aan de dijk brengt. Als zulke dingen echt belangrijk zijn in het psychisch welbevinden, waarom is er dan geen Riziv-terugbetaling?

Alleszins is het gebruik van een algemene consumptiebelasting niet aangewezen. Het staat zelfs haaks op het principe van elke belastinghervorming (waar Van Peteghem schijnt mee bezig te zijn): grondslagverbreding.

Specifieke BTW-tarieven per product maakt die belasting nodeloos ingewikkelder, verhoogt de administratieve lasten, bemoeilijkt de controle en verhoogt de kans op fraude. Hoe maakt men het onderscheid tussen medische haarprothesen en gewone haarprothesen? Het voorleggen van een voorschrift van een arts volstaat blijkbaar. Ook als men zijn haar verliest om andere redenen dan een medische kan een pruik een” mentale verlichting” bieden. Hoe wordt die mentale verlichting gecontroleerd?

Deze “hervorming” mist ook haar doel, “het helpen van minderbedeelden”. Zoals het persbericht zelf illustreert, “de gemiddelde prijs van een haarwerk in kunstvezel is €750. De gemiddelde prijs voor haarwerk in echt haar, wat ook vaker de voorkeur uitdraagt van patiënten, ligt hoger op 2.000 euro”. De mensen met een duurdere smaak en de mensen die het niet nodig hebben, worden het meest geholpen door deze BTW-hervorming. Het is al decennialang “common wisdom” onder economen dat specifieke BTW-tarieven als zogenaamde sociale politiek onzin zijn.


[1]Dixit Noël Slangen.

Een gedachte over “Pruiken in komkommertijd.

  1. Interessantes Thema. Bei niedrigeren MWS Sätzen gibt es zweifellos Mitnahmeeffekte der Bezieher höherer Einkommen. Aber höhere MWS Tarife für Segeljachten oder Luxusautos oder Rollexuhren (Footballgate…) scheinen doch sozial gerechtfertigt?
    Ich bedaure aber ebenso die parlamentarische Blässe und Schwäche der Vertreter der Mehrheitsparteien (wieder Footballgate: wie absurd ist es, wie sozial unvertretbar, dass Sozialbeiträge auf einem ganz niedrigen Niveau plafonniert sind?)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s